Eylül dokunuşları

9/11/2007

Işığına Yürüyorum

***Işığına Yürüyorum***

Sana geldim ben!
........................../ Bentlerimi yıkarak
Karanlık sularımdan çıktım,
......................................./ ışığına yürüyorum...
Kıyılarımda çığırtkan gece kuşları.
Kulaklarımı kapattım.
Pusuya yatmış tehlikenin üzerine basa basa,
......................................................sana doğru koşuyorum...
Rüzgarı arkama aldım.
İnandığım ne varsa paramparça rüzgara bıraktım.
Yıldızlar kör bu gece, ay kör
Ya ışığındı gözlerimi kör eden, ya da ben zaten görmüyorum...
Sarı sıcak bir ışıksın yüreğimi ısıtan.
Sorma!
Gerisini bilmiyorum...

Ellerini ver bana korkuyorum.
Kolay değil,
.............../ kabuğumu kırıyorum.
Tut beni
........... / sımsıkı kavra.
.............................../ ışığının kenarı uçurum...
Biliyorum,
............../ asla vazgeçmiyorum.
 

Nuriye Dündar

9/11/2007

Eylül Dokunuşları

***Eylül Dokunuşları***

Yine sensiz sonbahar başlangıçları yaşıyorum.
Ufkum hükümsüz güneşlere gebe.
Yine yüzümde hüzün tırmanışları.
Biraz daha yeşili azaltarak,
...........................sarıdan kehribara dönecek,
Yapraklarda eylül dokunuşları..
.
Sonbahar ve sen
........................yoksun...
Sarı kederler yığınak yapıyor yüreğimde.
Sonbahar........ Nereye baksam acıtan sarı.
Yine üşüyecek gözlerim,
....................... göçmen kuşların kanatlarında
Bu şehirden her dakika,
......................... her saat kalkan trenler
Biliyorum yine beynimin içinden geçecekler...

Katar katar göçler yaşıyorum ardından,
Hep de her yıl bu mevsim.
Kapımda nöbet bekler çetin karartma günleri.
Biliyorum,
Ölü yapraklar düşecek saçlarıma saçlarıma
Bir kat daha öksüzleşecek ıslak ağaç dipleri...

Ağır göğsünde götürdüğünden de ağır bir kurşun olup.
.....................yağacak üstüme yağmurlar.
Git gide solacak flim karemdeki resmin.
Bir tek gözlerin kalacak bana.
Mıh gibi hafızamda çakılı,
bir de göz bebeklerine hapsettiğin dehşetin...

Ah sen,
.........yaşama direncim!
Söyle gitmek için neden bu mevsimi seçtin?
Senden sonra bende de hüznün rengi sarı
Ruhumu acıtıyor yapraklarda eylül dokunuşları...
 

Nuriye Dündar